qədər də itirməsinə gətirib çıxarıb.

Ancaq Parisin itirdiyi nüfuzu belə Ermənistan üçün ona yaltaqlanaraq, nələrəsə nail olmaq cəhdlərinə son qoymur. Siyasi müstəvidə dalana dirənən və getdikcə daha ağır vəziyyətə düçar olan Ermənistan canının hayına düşərək Fransadan bərk yapışıb. Bu isə geosiyasi vəziyyətin hazırkı fonunda İrəvan üçün növbəti fiaskonun anonsuna, carçısına çevrilir. Çünki batan gəmidən mədət ummaq perspektivdə heç də xoş günlər vəd etmir.

O ki, qaldı Kişineuda Avropa Siyais İcması Sammiti çərçivəsində Prezident İlham Əliyev, Nikol Paşinyan, Şarl Mişel, Emmanuel Makron və Olaf Şoltsun iştirakı ilə görüşə - bunu Brüssel formatı ilə əlaqələndirmək düzgün olmazdı. Bu sadəcə sözügedən format daxilində keçirilən qeyri-rəsmi görüş hesab oluna bilər.

Bir sıra dairələrdə görüşdə məhz Parisin iştirakı hansısa suallar doğura bilər. Ancaq rəsmi Berlinin də həmin masada olmasını gözardı etmək mümkün deyil. Həmin Berlin ki, Azərbaycanın ərazi bütövlüyü ilə bağlı məsələlərdə dəfələrlə qətiyyətli mövqe ifadə edib. Ölkələrimiz arasındakı dostluq münasibətlərini də bu müstəvidə nəzərdən keçirdikdə o zaman Berlinin masadakı varlığı faktının Ermənistanın havadarı missiyasına meyl göstərən Parisin iştirakını neytrallaşdırdığını əminliklə söyləmək mümkündür. Üstəlik, Avropada ağır nüfuz itkisinə məruz qalan Parisin sülh prosesinə yalnız zərər vurduğunu Avropanın digər ölkələri kimi Almaniya da aydın şəkildə dərk edir.

Bütün bu prosesləri bir-biri ilə əlaqəli şəkildə nəzərdən keçirdikdən sonra yekun olaraq belə qənaətə gələ bilərik ki, Brüssel görüşü və bu format rəsmi Bakının maraqlarına cavab verir, Ermənistanın isə gözləntilərini növbəti dəfə bloklayaraq onu dinc danışıqlarda fəal iştiraka məcbur edir.

Görüşün əsas gündəmi Azərbaycan və Ermənistan arasında münasibətlərin normallaşdırılması, sülh sazişi imzalanmasına doğru irəliləmək, bu istiqamətdə prioritetləri müəyyən etməkdir. Həmçinin görüş zamanı humanitar problemlər də diqqət mərkəzinə gəlib. Bunlar kommunikasiyaların açılması, Azərbaycana qarşı mina terroru problemi və itkin düşmüş şəxslərin aqibətinin müəyyən edilməsidir.

Hansı ki, bu məsələlərin müzakirəsi və tələb olunan cavablar Nikol Paşinyan üçün heç də xoşagələn vəziyyətin yaranması ilə nəticələnə bilməz. Ermənistan siyasi müstəvidə Azərbaycanın təzyiqləri qarşısında hər çırpınışında daha ağır durumla üzləşir. Bakı döyüş meydanında olduğu kimi siyasi arenada da Ermənistanı ağır duruma salıb və buna baxmayaraq sülh üçün öz təşəbbüslərini irəli sürmək kimi olduqca humanist bir yanaşmanı reallaşdırır. Ermənistan isə hər dəfə özünəməxsus riyakarlıq və hiyləgər planlarla bu prosesdən qaçmağa çalışsa da, Bakının uğurlu manevrləri onun özünü suallara cavab tələb olunan həmin masada tapması ilə yekunlaşır. Elə Nikol Paşinyanın həmin masada olmaqda nə qədər “istəkli” olması da, görüş öncəsi fotolardakı mimikasında öz əksini tapır...